میزان پروتئین دانه‌های گرده بیش از ۴۰ درصد بوده که در گونه‌های گیاهی متفاوت است. ترکیبات اسیدهای آمینه به صورت آزاد و یا ترکیب قادر به تامین نباز غذایی لاروهای زنبور‌عسل می‌باشد. جمع‌آوری دانه‌های گرده کار بسیار دشواری است ولی زنبور‌عسل با سرعت و مهارت خاصی آنها را جمع‌آوری می‌نماید. هر زنبور عسل  قادر به جمع‌آوری و حمل پنج میلیون دانه گرده می‌باشد که عمدتاً در بند اول(پنجه) پاهای سوم بسته‌بندی شده و به کندو حمل می‌شوند اما به لحاظ اینکه بدن این حشره مملو از موهای انبوه و منشعب است ، دانه‌های گرده به این موها نیز می‌چسبند و راندمان کار گرده افشانی در گیاهان به مقدار زیادی افزایش می‌یابد و بدین علت زنبورعسل نقش بسیار مهم و چشمگیری در افزایش کمی و کیفی بسیاری از محصولات کشاورزی ایفا می‌نماید.

جمع آوری گرده توسط زنبور
زنبور‌عسل با توجه به شرایط آب و هوایی و نیاز کلنی معمولا در سن ۲۱ روز قادر به جمع‌آوری شهد ، گرده و آب می‌باشد. ۲۵ درصد زنبورهای کارگر گرده و ۱۷ درصد شهد  و گرده و سایر زنبوران فقط شهد  جمع‌آوری می‌کنند.
هر زنبور کارگر در طول یک روز در حدود ۱ تا ۵۰۰ گل را ملاقات می‌کند و بین ۱۰ تا ۳۰ میلی‌گرم گرده به کندو حمل می‌کند. یک زنبور کارگر برای پر کردن سبد گرده در حدود ۱۰ تا ۱۵ پرواز انجام می‌دهد که با توجه به تعداد گل، فاصله کلنی از منبع غذا و میزان وفور گل در آن منطقه فرغ می‌کند. این مسئله باعث تفاوت‌های قابل توجهی بین تولید گرده در مناطق مختلف می‌باشد. معمولاً مقدار گرده جمع‌اوری شده توسط یک کلنی در طول یک فصل ۳۵ کیلوگرم می‌باشد.
به طور کلی جمع‌آوری گرده توسط زنبور‌عسل به عوامل مختلفی بستگی دارد که عبارتند از:

2- سرعت باد: چنانچه سرعت باد از ۱۷ کیلومتر در ساعت بیشتر شود از فعالیت زنبورهای گرده‌آور کاسته شده و تدریجاً متوقف می‌شود

مصارف دارویی گرده

محققین برای تعیین اثرات دارویی گرده بر روی بعضی از بیماری‌ها آزمایش‌های انجام داده‌اند.

بعضی از محققان معتقدند که مصرف گرده برای سلامتی غدد پروستات مؤثر است همچنین گرده در درمان بیماری‌های عصبی مؤثر می‌باشد، افرادی که به مدت یک هفته از گرده استفاده کرده‌اند کمترعصبی شده و به زندگی خوشبین‌تر و فعال‌تر شده‌اند بطوری‌که این اشخاص علاقه زیادی به کار داشته و حالت افسردگی در آنها بهبود یافته است.

پزشکان گرده را در درمان علائم دیابت مؤثر تشخیص داده‌اند و همچنین در تحقیقات خود به این نتیجه رسیده‌اند که گرده دارای آنتی‌بیوتیک‌هایی مانند پنی‌سیلین است و قادر به جلوگیری از رشد برخی میکرو‌ارگانیسم‌ها می‌باشد.

به‌طور‌کلی در منابع و مقالات داخلی و خارجی موجود، گرده در موارد زیر مؤثر می‌باشد :

به عنوان یک محرک وسیع‌الطیف در بهبود وضعیت عمومی بدن

پیشگیری و درمان بیماری‌های پروستات

رفع حساسیت (بیماران حساس به گرده گل در صورت خوردن عسل  و یا شان عسل (عسل با موم) به خاطر داشتن گرده گل در آنها، تدریجا درجه حساسیت کاهش یافته و بهبود می یابند.)

تنظیم کننده عمل روده(گرده گل فعالیت روده را عادی کرده و تنظیم کننده قابل توجهی برای آن می باشد. مخصوصا گرده هایی که توسط زنبورداران جمع آوری می شود نوعی ماده غذایی عالی برای روده محسوب می شود. گاهی اوقات آن را پلیس روده می نامند)

کاهش فشار خون

جلوگیری از پیری زودرس

درمان ورم روده بزرگ و معده

کاهش تب

درمان بیماری‌های عصبی

درمان سندرم افسردگی

تنظیم فعالیت متابولیسمی (گرده گل اختلالات در کارایی اعمال بدن را تنظیم نموده و متابولیسم های ناقص را متعادل می سازد.)

مؤثر در نرم کردن پوست

درمان یبوست توسط گرده گل بسیار موثر است. این ماده با تخمیرهای روده ای و کولیت ها مبارزه می کند. در درمان کولی باسیلوز و باکتری های روده ای بسیار موثر است.

گرده گل به افرادی که دوران نقاهت را می گذرانند و یا به افراد خسته و ضعیف نیرو می بخشد. به افرادی که دچار بی اشتهایی هستند امکان می دهد اشتهایی خود را بازیابند.

گرده گل به طور کلی در کمبودهای مواد معدنی، تاخیر در رشد و شیر دادن تجویز می شود.

مقدار مصرف گرده گل
در بزرگسالان به طور میانگین 20- 15گرم تا حداکثر40 گرم در روز می باشد .
مصرف آن دو نوبت در سال و هر نوبت هم سه ماه پشت سر هم توصیه می شود .
خوردن گرده گل پیش از صبحانه بیشترین تأثیر را دارد .
برای استفاده بیشتر از خواص گرده بهتر است آن را در عسل  نگهداری نمود . این امر سبب حل شدن تدریجی محتویات گرده در عسل  و اثر بخشی بیشتر آن خواهد بود . 1-درجه حرارت: زنبورعسل بین دمای ۸ تا ۳۵ درجه سانتیگراد گرده گل ها را جمع‌آوری می‌کند.